SALA BALOWA

Na ścianie południowej Westybulu znajduje się szerokie, półkoliście zamknięte przejście prowadzące do sali balowej.

Oryginalną, XVII –wieczną dekoracją jest oprawa wejścia do sali balowej w postaci bogato sfałdowanej draperii podtrzymywanej przez cztery putta i dwie hermy. Hermy po prawej żeńska, a po lewej męska wyznaczają pierwotną przynależność trzypokojowych apartamentów pana i pani domu. Oglądając dokładniej obie hermy widać, że przedstawiają one portrety młodych małżonków Kazimierza Ludwika i Ludwiki Marii Bielińskich.

Sala Balowa, o wysokości dwóch kondygnacji, swój wystrój dekoracyjny zawdzięcza już powojennej odbudowie. Wprowadzone tu formy ornamentalne wzorowane są na baroku i klasycyzmie.

Wnętrze jest przede wszystkim wykorzystywane do celów koncertowych. Wyposażenie jest bardzo oszczędne. Znajduje się tu komplet pozłacanych krzeseł z końca XIX wieku. To typowe meble wykorzystywane w salach koncertowych, w 2 połowie XIX wieku. Można je znaleźć na wielu zdjęciach archiwalnych wykonanych w pałacach i instytucjach.

Po prawej i po lewej stronie stoi para rosyjskich XIX wiecznych torszer szesnastoświecowych.