NagłówekNagłówek

DRUGA SALA

Umieszczono tu również meble w stylu klasycystycznym, jednakże wykonane nieco później po 1820 roku i fornirowane jasnymi okleinami brzozowymi.

Na szczególną uwagę zasługuje masywna kanapa, o prostych, kubizowanych kształtach właściwych wileńskiemu i warszawskiemu ośrodkowi stolarskiemu. Jej główną ozdobą jest okleina z brzozy karelskiej, pięknego gatunku brzozy pozyskiwanej na pocz. XIX wieku z Karelii (wówczas na terytorium Finlandii, obecnie północno-zachodnia republika rosyjska), charakteryzującego się występowaniem ciemniejszych falistych żyłek na tle miodowego koloru drewna (żyłki – to wrośnięta w masyw drzewa kora)

Nad kanapą powieszono obraz Józefa Peszka Zaślubiny Mieszka z Dąbrówką (1820 r.).

Józef Peszka (ur. 1767 w Krakowie, zm. 1831 tamże), polski malarz. Malarstwo studiował w Warszawie pod kierunkiem Franciszka Smuglewicza. W latach (1793 - 1812) odbył wiele podróży na wschód. Podczas podróży rysował i malował, przeważnie techniką sepii i akwareli, krajobrazy, często z bogatym sztafażem.

Obok kanapy między oknami ustawiono rozkładany stolik do gry w karty, wykonany z przypalanej brzozy, a obok toaletkę po Salomei Bécu – matki Słowackiego.

Salomea z Januszewskich Słowacka secundo voto Bécu (ur. w 1792, zm. 7 sierpnia 1855 w Krzemieńcu) – matka Juliusza Słowackiego, pochodząca z rodziny polskich Ormian. Znana jest w literaturze dzięki licznym lirycznym listom syna adresowanym do niej.

Przy toaletce stoi krzesło w stylu angielskiego klasycyzmu, nawiązujące do wzorów mebli Thomasa Heppelwhite, z charakterystyczną ażurową wazą w oparciu.

Nad tymi meblami zawieszono dwa portrety z około 1800 roku. Po prawej Mikołaja Morawskiego, który był generalnym plenipotentem księcia Karola Radziwiłła, a po lewej stronie jego żony Agaty z Buchowieckich Morawskiej. W portrecie męskim uwagę zwraca miękko modelowana twarz z lekkim półuśmiechem w kącikach ust. Portret małżonki przedstawia młodą, elegancką kobietę w swobodnej pozie pełnej wdzięku i charakterystycznym dla przełomu wieku stroju.

Naprzeciwko po obu stronach okleinowanej brzoza sekretery zawieszono również portrety małżonków pędzla Józefa Oleszkiewicza (ok. 1820 r.)

Józef Oleszkiewicz (ur. 1777 w Szydłowie na Żmudzi, zm. 5 października 1830 w Petersburgu) - polski malarz. Tworzył obrazy historyczne, religijne, mitologiczne oraz portrety. Był absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych w Wilnie, gdzie studiował w latach 1798-79 u Franciszka Smuglewicza i Jana Rustema. Od 1803 do 1806 studiował w akademii sztuk pięknych w Paryżu.

Portret Józefa Kellera przedstawia młodego mężczyznę o nieco melancholijnym wyrazie twarzy zaś portret Pani Keller przedstawia wytworną, młodą kobietę o łagodnych, miękkich rysach twarzy.

Krzesła flankujące sekreterę należą do typowych wyrobów wileńskiego ośrodka stolarskiego z pocz. XIX wieku. O właściwych mu nawiązujących do antycznych krzeseł typu klismos (pierwsze ergonomiczne formy krzesła, o oparciach wygiętych w linii pleców) kształtach, deskowych konstrukcjach, wyjmowanych poduszkach siedzenia i płaskorzeźbionych dekoracjach w formie wolut i rozet. Wykonane z jesionu - typowego dla środkowej Europy gatunku drewna.

« poprzednia - następna »