NagłówekNagłówek

SIEŃ

Jest pomieszczeniem wprowadzającym do pałacu, obecnie pełniącym funkcje recepcyjne. Prawdziwą sienią stała się dopiero po remoncie pałacu przez Franciszka Bielińskiego w latach 50. XVIII wieku.

Historycznie sień miała za zadanie nie tylko przyjąć w progi gości, ale również zadziwić wielkością i reprezentacyjnością architektury i sprzętów w niej zgromadzonych: szaf sieniowych, luster, zegara szafowo-podłogowego.

Sprzęty eksponowane w sieni pałacu otwockiego sygnalizują tylko, jej pierwotne przeznaczenie. Umieszczono tu parę bliźniaczych szaf sieniowych wykonanych we Wrocławiu w 3 ćw. XVIII w. Ich forma i dekoracja dobrze charakteryzuje specyfikę regionu, w którym powstały. Mają typowe profilowane i wypiętrzone wieńce górne, ich poduchy skrzydeł drzwi mają gwieździste zarysy, są fornirowane wzorzystym orzechem i dekorowane floralną intarsją i postaciową inkrustacją z kości. Autentyczność podkreślają ślady użytkowania, a wartość podwyższa pierwotny, nie zmieniony konserwacjami stan zachowania.

Zegar szafowo-podłogowy, który stanął w sieni wykonany został w końcu XVIII wieku na terenie Europy środkowej.

Eksponowany po lewej stronie sieni stół – gablota został wykonany w komplecie z innymi stołami na wystawę światową w Nowym Jorku w 1939 roku przez Fabrykę Mebli Artystycznych Józefa Sroczyńskiego z Poznania. Służył do prezentacji map i dokumentów, które eksponowano na tej wystawie. Ma on bardzo ciekawą historię. Wystawa amerykańska została zamknięta we wrześniu 1939 roku. Eksponaty wysłane na nią z Polski nie powróciły do kraju, a zostały zdeponowane w Muzeum Polskim w Chicago. Gablota wraz ze stołem do prezentacji perfum wyklejonym taflami lustrzanymi, wykonanym przez tą samą firmę, została podarowana Muzeum Narodowemu w Warszawie w roku 2003.